تبلیغات
آسمان سیه فام


آسمان سیه فام

گردش فضاپیماهای مختلف به دور سیاره سرخ و همچنین وجود مریخ نوردهای گوناگون، مریخ را به طور شگفت انگیزی به سیاره ای متمایز و پویا با سطحی غیر عادی تبدیل كرده است ( به دلیل ارسال تصاویر گوناگون ). برای نمونه دهانه های مریخ و به ویژه تصاویری را كه دوربین مدارگرد اكتشافی HiRise  از دهانه های مریخ تهیه كرده است.
ادامه مطلب
نوشته شده در سه شنبه 24 اسفند 1389 ساعت 11:33 ب.ظ توسط مریم نظرات | |

البته نه برفی که ما می شناسیم ، اما دانشمندان اظهار کرده اند در قسمت های عمیق سیاره برف آهن شکل می گیرد و به سمت هسته ی سیاره می بارد ، که بسیار شبیه دانه های برفی است که در جو زمین شکل می گیرد . حرکت این برف آهن ممکن است ناشی از میدان مغناطیسی عجیب سیاره ی عطارد باشد . عطارد و زمین تنها سیارات خاکی هستند که دارای میدان مغناطیسی کروی می باشند ، اما میدان عطارد در حدود 100 بار ضعیفتر از میدان مغناطیسی زمین است که دانشمندان قادر به توضیح این مساله نیستند .
برای درک بیشتر حالت فیزیکی عطارد ، محققان در یک آزمایشگاه شرایطی را که در هسته ی عطارد وجود داشت یعنی سولفور آهن گداخته در فشار و دمای بالا بازسازی کردند . در هر آزمایش نمونه ای از سولفور آهن در فشار و دمایی خاص متراکم شد ؛ سپس نمونه ی سرد شده را برش داده و با میکروسکوپ الکترونی و ریزپردازنده اسکن نمودند. محققان اظهار داشتند که یافته هایی آماده کرده اند تا آنها را با اطلاعات جدیدی که در پرواز مسنجر ناسا که برای دومین بار در تاریخ 6 اکتبر 2008 به سیاره ی عطارد نزدیک می شود مطابقت دهند .


نوشته شده در چهارشنبه 18 اسفند 1389 ساعت 09:19 ق.ظ توسط مریم نظرات | |

بررسی مشاهدات انجام شده توسط فضاپیمای گالیله نشان میدهد سایه سیاره مشتری شکل ساختمانی وزاویه قرار گیری حلقه های مشتری را تعیین می کند.حلقه های مشتری ضعیف بوده واز لحاظ پایداری وظاهر٬قابل مقایسه با حلقه معروف زحل نمی باشند.
حلقه های مشتری در سال 1979 توسط فضاپیمای وییجر متعلق به ناسا کشف شدند.این حلقه ها ازجنس ذرات ریز غبار بوده وبدنبال برخوردهای بین قمرهای مشتری وشهاب سنگها بوجود آمده اند.اندازه این ذرات بسیار کوچک است بطوریکه اندازه هزاران عدد از آنها در کنارهم در حدود یک میلیمتر خواهد بود(چیزی در حد اندازه ذرات در دود سیگار )این فضاپیما قادر بود اندازه آنها را بطورمستقیم بسنجد.

ادامه مطلب
نوشته شده در سه شنبه 10 اسفند 1389 ساعت 10:26 ب.ظ توسط مریم نظرات | |

موشک ها برای اولین بار در قرن 12 در چین به عرصه ی ظهور رسیدند ولی شاید اولین موشک رو بشه به قرن 11 نسبت داد. این موشک ها با استفاده از باروت به عنوان سوخت به سمت سربازان دشمن شلیک شدن و در سال های بعد با استفاده از سوخت جامد  به عنوان یکی از کارساز ترین مهمات جنگی اروپا مرد استفاده قرار گرفت. در سال 1814 و در حمله به نیواورلئانس و لوئیزیانا، نیروهای انگلیسی موشک هایی از همین نوع به سمت نیروهای امریکایی شلیک کردن! در روسیه حدود یک قرن بعد ، یک معلم به نام "کنستانتین زیولکوفسکی" ، چگونگی استاده از تکنولوژی شلیک موشک رو در جهت رفتن به فضا به صورتتئوری ترسیم کرد و در یک سری از مقالات که مهمترین اون ها "کشف فضای کیهانی با وسایل واکنش پذیر" بود، چگونگی بردن بشر به ماه رو توسط موشک های چند مرحله ای با سوخت مایع شرح داد. چون زیولکوفسکی توان فنی و مالی کافی برای انجام تئوری خود نداشت،یک استاد فیزیک از ماساچوست امریکا به نام "رابرت گودارد" تلاش اون رودنبال کرد و در سال 1926 موفق به ساخت و شلیک اولین موشک سوخت مایع جهان و پرواز کوتاه اون بالای زمین و در نزدیکی خانه ی خودش شد. در آغاز سال 1940، رابرت گودارد بعد از عزیمت به شهر رازول در نیومکزیکو ، ساخت یک سری از موشک ها با سوخت مایع رو آغاز کرد و موفق شد این موشک ها رو تا ارتفاع 90 متر که برابر با 300پا هستش بالا ببره. همزمان با این ابتکارات در سال 1936 در انستیتیوی "تکنولوژی کالیفرنیا" هم تلاش هایی برای پرواز موشک با سوخت جامد انجام شد.

 

در زمان جنگ جهانی دوم (حالا میریم تو تاریخ!!! جنگ جهانی دوم در سالهای 1945 – 1939 بود که باز هم من اینو خوب یادمه. بچه بودیم که هیتلر از آلمان اومد و بعدشم که قربونش برم همه جا رو به گند کشید... حالا بعدا بحث میکنیم! ) مهندسین تلاش کردن که موشک هایی بسازن که با وصل شدن به هواپیما بتونن به عنوان یک نیروی کمکی در هنگام بلند شدن از زمین و سرعت گرفتن ،عمل کنه. بیشترین مطالعات موشکی در نیمه ی اول قرن 20 رو میتونیم به آلمانی ها نسبت بدیم. اونها برای به دست آوردن یک سلاح قوی تلاش های بسیاری کردن. در جایی که یک فیزیکدان و ریاضیدان به نام "هرمان اوبرس" و یک مهندس به نام "والتر هومان" به طور مشترک در دهه ی 1920 تئوری سفر بین سیارات رو ارائه کردن و متعاقبا در زمان جنگ جهانی دوم ، آلمان نازی بزرگترین برنامه ی گسترش و توسعه ی موشک های سایز بزرگ رو با رهبری یک مهندس جوان به نام "ورنر فون براون" آغاز کرد. ورنر بعد از جنگ جهانی دوم به امریکا برده شد. (فرار مغزها میگن اینه ها... بسوزه پدر استبداد....)

تیم مهندسی فون براون، موشک  وی2 رو که ترکیبی از آب- الکل و اکسیژن مایع رو به عنوان سوخت استفاده میکرد، اختراع کردن. این موشک توان تولید 250000 نیوتن یا 56000 پوند قدرت رانش رو داشت. آلمان ها در جنگ ،هزاران موشک وی2 رو که سر جنگی قابل انفجار داشت، علیه انگلیس و هلند به کار بردن. گرچه این موشک ها به علت عدم دقت در هدفگیری چندان موثر نبودن ولی به عنوان اولین ساخته ی دست انسان تونستن تا ارتفاع بالای 80کیلومتر پرواز کنن. این موشک تونست آغازی برای عصر مدرن موشک ها و دستیابی بشر به فضا باشه...


نوشته شده در دوشنبه 2 اسفند 1389 ساعت 11:43 ق.ظ توسط مریم نظرات | |

این ستارگان هنگام انفجار برخی از ابرنواخترها بوجود می آیند. پس از انفجار یك ابرنواختر ممكن است به خاطر فشار بسیار زیاد حاصل از رمبش مواد پخش شده ساختار اتمی همه ی عناصر شیمیایی شكسته شود و تنها اجزای بنیادی بر جای بمانند.

اكثر دانشمندان عقیده دارند كه جاذبه و فشار بسیار زیاد باعث فشرده شدن پروتونها و الكترونها به درون یكدیگر می شوند كه خود سبب به وجود آمدن توده های متراكم نوترونی خواهد شد. عده كمی نیز معتقدند كه فشردگی پروتونها و الكترونها بسیار بیش از اینهاست و این باعث می شود كه تنها كوارك ها باقی بمانند. و این ستاره كواركی متشكل از كواركهای بالا و پایین (Up & down quarks)و نوع دیگری از كوارك كه از بقیه سنگین تر است خواهد بود كه این كوارك تا كنون در هیچ ماده ای كشف نشده است.


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه 29 بهمن 1389 ساعت 12:32 ب.ظ توسط مریم نظرات | |

رنگ آسمان ناشی از این واقعیت است که نور با ذراتی که به آن ها برخورد می کند(در این مورد مولکول های گازی که جو زمین را تشکیل می دهند) بر هم کنش دارد. اثر این فرایند، به نام پراکندگی ،بر نوری که به ذره برخورد می کند این است که جذب می شود و سس در تمام جهات باز می تابد. دو عامل ، طول موج و اندازه ذره ای که نور با آن برخورد می کند، در این فرایند دخالت دارند. بنابر قانون پراکندگی ریلی، اگر اندازه ی ذره کمتر از طول کوج های نور مرئی باشد، آن ذره به طور بسیار گزینشی عمل خواهد کرد، یعنی طول موج های کوتاهتر را بهتر و بیشتر از طول موج های بلند تر پراکنده می کند. تمام رنگ های نور تا حدی پراکنده می شوند، اما مولکول های جو زمین (که ابعادشان کوچکتر از نور آبی است) نور آبی را بیشتر از نور سبز ، زرد، یا قرمز پراکنده می کنند. در این صورت اگر به مجموعه ای از مولکول ها که مستقیما در امتداد خورشید قرار دارند نگاه کنیم، خورشید را اندکی قرمز می بینیم، اما اگر همان مجموعه ذرات را از پهلو نگاه کنیم، نوری را خواهیم دید که آن مجموعه پراکنده کرده است(که عمدتا نور آبی است). غروب سرخ رنگ نتیجه ی دیگری ار پراکندگی است. به هنگام غروب که خورشید ظاهرا به طرف افق حرکت میکند، نور آن باید از مواد بیشتری که جو را تشکی می دهند عبور کند، در این حال چون مولکول های موجود در جو ،نور آبی را بیشتر از نور های دیگر پراکنده می کنند، رنگ هایی که در امتداد خط دید ما در جو نفوذ می کند، رنگ آبی کمتری دارند ؛ از این رو ما رنگهایی را که مایل به سرخ آنها بیشتر است می بینیم. بنابر این پدیده هایی را که فلق و شفق می نامیم نتیجه ی پراکندگی نور به وسیله ی مولکول های موجود در جو است.
ماه، بر خلاف زمین فاقد جو است، و بنابر این آسمان آن رنگ ندارد و بهتر است بگویم که سیاه است. وقتی خورشید در هرجایی از سطح ماه "غروی کند"، آنجا بلافاصله تاریک می شود و این تغییر با افت شدید دما همراه است.

منبع: کتاب نجوم دینامیکی
چکیده:
شاید چیز هایی که گفتم پیچیده بود
اینطوری بگم بهتره
وقتی نور خورشید وارد جو زمین میشه به دلیل اینکه طول موج کمی داره به وسیله ذرات گاز پراکنده میشه(این یه قانونه)پس چون آبی در همه جا پراکنده شده ما آسمان رو آبی میبینیم
 اما چرا آسمان بنفش نیست؟مگر طول موج بنفش کمتر نیست؟
دلیلش اینه که اگه به نموددار نور نگاه کنید قسمت بنفش کوتاه ترین قسمته یعنی گستره ی نور بنفش کمه!
  ضمنا دلیل اینکه آسمان در غروب قرمز رنگه اینه که در موقع غروب نور خورشید باید مسافت بیشتری رو در جو بگذراند
پس نور های با طول موج کم پراکنده میشوند و قرمز به چشم ما میرسد.

نوشته شده در سه شنبه 26 بهمن 1389 ساعت 04:15 ب.ظ توسط مریم نظرات | |

منجمان سردترین نقطه در عالم را شناسایی کردند .این مکان، توده گازیه که در فاصله دور، از ستاره ای که در مرحله ی دوم زندگی اش قرار دارد، خارج می شود. این توده ی گاز که سحابی بومرنگ نامیده می شود، جزء جوانترین گروه از سحابی هاست و جزئیات آن توسط تلسکوپ فضایی هابل مشاهده شده است.به نظر می رسد ستاره ی مرده ی مرکزی، این گاز را با چنان سرعتی از خودش خارج کرده که گاز، سرد شده و دمای آن به اندازه ای رسیده که حتی سردتر ازاشعه ی زمینه ای کیهانی است که کل عالم را می پوشاند.


تصویر تلسکوپ هابل، سحابی سیاره ای جوانی را در صورت فلکی قنطورس نشان می دهد که ۵۰۰۰سال نوری از ما فاصله دارد. سحابی سیاره ای در اطراف یک ستاره ی مرکزی روشن، زمانی که ستاره در آخرین مرحله از زندگی خود گازهایی را به خارج می فرستد، شکل می گیرد.در سال ۱۹۹۵ منجمان دریافتند که این مکان سردترین نقطه ای است که تا کنون خارج از یک آزمایشگاه زمینی کشف شده، به طوریکه دمای آن ۲۷۲- درجه سانتیگراد، یعنی یک درجه گرمتر از صفر مطلق است. حتی پرتوهای زمینه ایکیهانی ۲۷۰- درجه ی سانتیگرادی هم گرمتر از این سحابی است. به این ترتیب، این سحابی تنها جرمی است که دمایی پایین تر از اشعه ی زمینه ای کیهانی دارد.تصویرجدید هابل، کمانهای کمرنگ و میله های شبح مانندی را در گاز منتشر شده از سحابی مشخص می کند. این سحابی کاملا متفاوت با دیگر انواع خود که دیده شده اند به نظر می رسد. محققان تصور می کنند این توده ی گاز آن قدر جوان است که زمان کافی برای شکل گیری ساختار متقارن آن وجود نداشته. آنها احتمال می دهند سرمای قابل ملاحظه ی ابرهای گازی، اثر هسته ی غیر عادی ستاره باشد. به نظر می آید این ابرها توسط باد شدیدی باسرعت ۵۰۰۰۰۰ کیلومتر در ثانیه، که گازهای بسیار سرد را در فاصله ای دور از ستاره ی مرکزی جا به جامی کند، به وجود آمده باشد. این ستاره ی مرده، هر سال مقداری از جرم خود را به اندازه ی یک هزارم جرم خورشید از دست می دهد و این فرآیند، احتمالا تا یک هزار سال ادامه دارد. مقدار جرم از دست رفته، ده تا صد برابر بیشتر از جرمی است که در اجرام مشابه دیگر از بین می رود. این توسعه ی سریع و سرد شدنهای بعدی باعث شده تا ناحیه کشف شده ، سردترین منطقه از کیهان خوانده بشه.


نوشته شده در شنبه 23 بهمن 1389 ساعت 07:35 ب.ظ توسط مریم نظرات | |

نور خورشید همه رنگ های رنگین كمان را دارد و نور آن به طور كلی سفید است. منتها انرژی تابشی خورشید از بخش زرد- سبز طیف قابل مشاهده به ما می رسد. چون كه جو برای خورشید مثل یك صافی عمل می كند و فقط انرژی تابشی این بخش را عبور می دهد. در نتیجه خورشید ممكن است زرد یا نارنجی به نظر برسد.
شما با استفاده از منشور كه نورها را جدا می كند و آنها را گسترش می دهد، می توانید رنگ های نور خورشید را مشاهده كنید. نورقرمز كه به وسیله تابش با حداقل انرژی در فوتون (معیار نور بینی) و با بلندترین طول موج ها تولید می شود، در طیف در رده های آخر قرار دارد. نور قرمز به تدریج به نور نارنجی تغییر می كند. كه این نور هم به نور زرد می رسد. سپس زرد به سبز می رسد و بعد به آبی تغییر پیدا می كند. در بعضی از فهرست های رنگ های رنگین كمان، رنگ نیلی بعد از آبی قرار می گیرد. آخرین رنگ، رنگ بنفش است كه با بیشترین انرژی درفوتون و كوتاه ترین طول موج ها به وسیله تابش تولید می شود.
این فهرست معنایش این نیست كه خورشید فقط شش یا هفت رنگ دارد. هر سایه ای كه بین رنگ ها وجود دارد یك رنگ است و طبیعت آنقدر رنگ تولید كرده كه بشر هنوز نتوانسته برای آنها نامی انتخاب كند.


نوشته شده در دوشنبه 18 بهمن 1389 ساعت 10:46 ق.ظ توسط مریم نظرات | |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت