تبلیغات
آسمان سیه فام - 8روش برای حل بحران گرمای زمین


آسمان سیه فام

بحران گرمای جهانی در عین بزرگی از نظر برخی دانشمندان به اندازه ای قابل حل است که می توان آن را با توسعه دادن روشهای فناورانه مهار کرد. هشت روش فناوری برای حل این بحران پیشنهاد شده است.
بحران گرمای جهانی در عین بزرگی از نظر برخی دانشمندان به اندازه ای قابل حل است که می توان آن را با توسعه دادن روشهای فناورانه مهار کرد. هشت روش فناوری برای حل این بحران پیشنهاد شده است.

بحران گرمای جهانی در عین بزرگی از نظر برخی دانشمندان به اندازه ای قابل حل است كه می توان آن را با توسعه دادن روشهای فناورانه مهار كرد. هشت روش فناوری برای حل این بحران پیشنهاد شده است.

در حالی كه رهبران جهان قصد دارند در نشست كپنهاك در رابطه با شرایط آب و هوایی جهان به صحبت و مذاكره بپردازند ، بسیاری بر این باورند كه تنها راه برای حل بحران آب و هوایی و گرمای جهانی برداشتن قدمهای سریع و خلاقانه و ارائه فناوری های جدید برای مهار حرارت جهان است.

طی چند سال گذشته دانشمندان در این زمینه به نتایج متعددی دست پیدا كرده اند، از صخره های جذب دی اكسید كربن تا شبكه های فضایی كنترل كربن كه می توانند به گونه ای در كنترل این بحران تاثیر گذار باشند. برخی از این ابداعات بر روی كاهش و جذب دی اكسید كربن تمركز داشته و برخی دیگر راه كارهایی را برای سرد كردن زمین ارائه می كنند.

نشریه ای بی سی بر همین اساس هشت شیوه خلاقانه و معمولی را كه می توانند در این راه به انسانها كمك كرده و به گونه ای به مهار گرمای جهانی ختم شوند را معرفی كرده است.

اسپری كردن در لایه اوزون: حتما به یاد دارید كه باید از اسپری كردن ذرات معلق از بین برنده لایه ازون خودداری كنید ، اكنون زمان آن رسیده كه در این باره بازنگری كرده و این كار را در قالبی دیگر از سر بگیریم. طرح «تعبیه ذرات استراتوسفریك» بر این اساس است كه مواد شیمیایی مانند دی اكسید سولفور در نزدیكترین لایه اتمسفری زمین اسپری شود تا با تركیب با دیگر مواد شیمیایی درون اتمسفر نور خورشید را از زمین بازتاب دهد.

این گاز بخشی از نور خورشید را بازتاب داده و از گرم شدن زمین تحت تاثیر این تابشهای خورشیدی جلوگیری می كند. سولفور ماده ای ارزان قیمت است كه یك كیلوگرم از آن می تواند تاثیر صدها هزار كیلوگرم از دی اكسید كربن را خنثی كند. یكی از مشكلاتی كه برای اجرای این طرح پیش بینی شده است، احتمال تاثیرگذاری بیش از حد آن بر روی برخی از مناطق و بروز تغییرات شدید آب و هوایی است. همچنین استفاده از یك آلاینده برای خنثی كردن آلاینده ای دیگر از دیگر انتقاداتی است كه به این طرح وارد شده است.

استفاده از عینك آفتابی برای زمین: ایده استفاده از عینك آفتابی برای زمین طرح دیگری است كه می تواند به گونه ای از گرم شدن زمین جلوگیری كند. چنین ساختاری باید از رشته های متقاطع آلومینیوم ساخته شده و در فضا قرار گیرد، این حصار می تواند مانند یك فیلتر از عبور برخی تابش های مادون قرمز جلوگیری كند.

به گفته برخی از دانشمندان این طرح با تمامی غیر عادی بودنش در برابر خورشید نقطه ای كوچك خواهد بود كه آسیبی به رشد زمین وارد نخواهد كرد. از مشكلات اساسی این طرح، ساخت فیلتری با وسعت یك میلیون و 554 هزاركیلومتر مربع است كه باید جایی میان خورشید و زمین قرار گیرد، ساخت چنین ساختاری در حال حاضر بسیار دور از ذهن به نظر رسیده و در عین حال ابزاری برای انتقال آن به مدار زمین وجود ندارد.

ساخت فیلترهای عظیم هوا: این طرح، ساخت فیلترهای عظیم هوا برای خارج كردن دی اكسید كربن در تئوری طرح قابل اجرایی به نظر می رسد. چنین فیلتری می تواند دی اكسید كربن موجود در هوا را جذب كرده و آن را با مواد شیمیایی فیلتر تركیب كند و در نهایت استخراج و ذخیره كند اما مشكلاتی مانند عظمت بالای این طرح و تعداد و وسعت چنین فیلتری برای افزایش تاثیرگذاری آن محدودیت‌های بزرگی را برای اجرای آن به وجود می آورد.

در عین حال استخراج دی اكسید كربن ذخیره شده در مواد شیمیایی فیلترها خود نیازمند صرف انرژی گزافی است كه دی اكسید كربن بیشتری تولید خواهد كرد.

ساخت درخت های مصنوعی: درختان بخش قابل تحسینی از طبیعت هستند كه نقشی قابل توجه در جذب دی اكسید كربن به عهده دارند، اما در صورتی كه بتوان درختانی موثرتر از درختان طبیعی تولید كرد، میزان جذب دی اكسید كربن در سطح جهان نیز افزایش پیدا خواهد كرد. درختی مصنوعی با برگهای پلاستیكی با قابلیت جذب دی اكسید كربن می توانند این گاز مخرب را جذب كرده و در مكانی ایمن ذخیره كنند.

این درختان نیازی به نور مستقیم خورشید نداشته و می توان آنها را در هر مكانی نصب كرد. در صورتی كه این درختان به درستی طراحی شوند می توانند عملكردی هزار بار سریعتر از درختان واقعی داشته باشند اما به دلیل اینكه این درختان عملكردی مانند درختان طبیعی ندارند، مشكل اساسی در استفاده از آنها سرنوشت دی اكسید كربن ذخیره شده است. در عین حال انرژی جدا سازی گاز تركیب شده با فیلترهای جذب دی اكسید كربن بسیار بالا و خود عاملی جدید در تولید این گاز به شمار می رود.

استفاده از ابرهای نمكی: ابرها لایه ای محافظتی برای زمین به شمار می روند و به همین خاطر برخی از دانشمندان بر این باورند می توان با كمك پراكندن نمك در میان هوا ابرهای بیشتری تولید كرد. این پدیده شانس قرار گرفتن ذرات بخار آب و نمك در كنار یكدیگر و تشكیل ابرها را افزایش خواهد داد. ابرهای نمكی در عین حال سفید رنگ تر بوده و می توانند میزان بیشتری از نور خورشید را بازتاب داده و زمین را خنك تر كنند.

برای پراكندن نمك در هوا نیز می توان از قایقهایی استفاده كرد كه به واسطه رایانه ها هدایت شده و توده هایی عظیم از آب دریا را به هوا پرتاب می كنند. به گزارش مهر، در عین حال در صورتی كه تعداد زیاد ابرها برای زمین خطر ساز شود می توان به راحتی پروژه را متوقف كرد. با این حال هیچكس نمی داند برای اجرای چنین طرحی به چند قایق نیاز خواهد بود و آیا نمكهای آب دریا برای تشكیل ابرها كافی هستند یا خیر؟

پرورش پلانكتون ها: ایده اصلی این طرح استفاده از پودر آهن برای تولید بیشتر پلانكتونها در اعماق اقیانوسها است زیرا این جانداران می توانند دی اكسید كربن را بخورند. باروری از طریق پودر آهن پیشتر در اقیانوس جنوبی در قطب جنوب مورد آزمایش قرار گرفته بود كه نتایج آن نشان می دهد با كمك چنین شیوه ای می توان در حدود 453 كیلوگرم دی اكسید كربن را با هزینه كمتر از 10 سنت از بین برد اما این طرح مشكل بزرگی را در پیش رو دارد و آن این است كه توده های عظیم پلانكتونها می توانند اكوسیستم را در اعماق اقیانوسها از بین ببرند و منجر به نابودی گونه های دیگر جانداران شوند.

استفاده از سنگها برای به دام انداختن دی اكسید كربن: تشكیل مواد شیمیایی در سنگها به هزاران سال زمان نیاز دارد اما دانشمندان معتقدند می توان چنین فرایندی را در مدت زمانی كوتاه و با استفاده از كربناتی كردن معدنی انجام داد. طی این فرایند دی اكسید كربن فشرده شده، حرارت دیده و با مواد معدنی مانند سرپانتین یا الیوین و یا صخره های آهكی تركیب می شود.

نتیجه این فرایند ماده ای سخت و غیر مضر است كه می توان از آن در ساختمان سازی نیز استفاده كرد اما اجرای این طرح نیازمند كشف منابع معدنی است كه قابلیت تركیب با دی اكسید كربن را دارند كه این فرایند خود نیازمند انجام عملیات اكتشافی معدنی با تمامی تاثیرات منفی آن بر روی محیط زیست است. همچنین حرارت دادن به دی اكسید كربن نیز خود عامل تولید این گاز به شكلی دیگر است.

به دام انداختن دی اكسید كربن در زیر زمین: بر اساس این طرح می توان دی اكسید كربن را جذب كرده و در زیر زمین و یا در چاه های نفت تزریق كرد. طی پروژه Weyburn در كانادا محققان میلیونها تن از دی اكسید كربن را در زیر زمین دفن كرده اند و بر این باورند در صورتی كه چنین پروژه ای در سرتاسر جهان شكل گیرد می توان در حدود 200 هزار گیگاتن از گاز دی اكسید كربن را در زیر زمین دفن كرد.

با این حال یكی از بزرگترین موانعی كه بر سر راه اجرای این پروژه وجود دارد، نیاز به سرمایه بالا برای به دام انداختن گاز دی اكسید كربن است در حالی كه احتمال نشت این گاز از زیر زمین طی سالهای متوالی نیز وجود دارد.

منبع : جام جم آنلاین


نوشته شده در پنجشنبه 15 بهمن 1388 ساعت 04:24 ب.ظ توسط مریم نظرات | |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت