تبلیغات
آسمان سیه فام - سیاره ای با سه خورشید


آسمان سیه فام

آیا ستاره های چندتایی نیز ممکن است سیاره ای در اطراف خود داشته باشند؟این موضوع همواره پرسش بزرگی در ذهن اخترشناسان بوده است.از این گذشته در تخمین های اختر زیست شناسان از امکان وجود حیات و شمار تمدن های احتمالی موجود در کهکشان نیز بسیار مؤثر است.زیرا بیش از نیمی از ستاره های کهکشان،منظومه هایی دو یا چند تای اند.دلایل فبزیکی بسیاری برای کاهش احتمال وجود چنین سیاراتی همواره مطرح بوده است. اختلالات گرانشی ستاره بر مدار سیاره،آن را از منظومه طَرد می کند یا اینکه ممکن است هرگز اجازه ندهد از ابر اولیه،سیاره ای شکل بگیرد.اخترشناسان در سال گذشته موفق شدند چند سیاره ی فرا خورشیدی را بیابند که به گرد یکی از دو ستاره ی منظومه ای دوتایی در گردش اند.راز بقای آنها در دوری دو همدم ستاره ای از یکدیگر است،به طوری که همدم دوم اثر چندانی بر سیارات  ستاره دیگر ندارد.اما توضیح کشف اخترشناسان  دشوارتر است:سیاره ای گازی که به دور ستاره ی سه تایی HD188753 در دجاجه می گردد.

اخترشناسان مؤسسه فناوری کالیفرنیا (کالتِک) با استفاده از تلسکوپ 10 متری کِک I بر فراز کوهستان موناکی هاوایی،این ستاره را کشف کردند.تأثیر گرانشی کم سیاره ای به جرم حداقل 14/1 جرم مشتری بر حرکت یکی از سه مؤلفه ستاره ای شناخته شده است.این سیاره در مداری بسیار فشرده با دوره کوتاه 35/3 روز به دور مؤلفه اصلی این منظومه سه تایی که ستاره ای شبیه خورشید از رده G است،آشکار شده است.دو همدم کم نورتر این منظومه دو ستاره کوتوله از رده G و K هستند.این دو همدم در فاصله کمتری همچون منظومه ای دوتایی به دور هم می گردند و در حرکت به دور مرکز جرم مشترک منظومه،در مداری کشیده می گردند (حرکت می کنند) و از ستاره اصلی بین 6 تا 18 واحد نجومی (فاصله متوسط زمین- خورشید) فاصله می گیرند؛تقریبا برابر فاصله مشتری تا فاصله اورانوس از خورشید.

این منظومه داستان های علمی – تخیلی را تداعی می کند؛سیاره ای که در آسمان آن سه خورشید می درخشند.راز بقای این ستاره نیز نزدیکی بسیار به یکی از همدم هاست.اما مدل های موجود از پیدایش منظومه های سیاره ای پیش بینی می کنند که «مشتری های داغ» یعنی سیارات گازی مانند مشتری که بسیار به خورشید  خود نزدیک اند،در فواصل دورتر از ستاره شکل میگیرند و به مرور به آن نزدیک می شوند.زیرا در محیط اطراف ستاره تابش و باد ستاره ای چنان نیرومند است که جو گازی چندانی در اطراف هسته سنگی – فلزی باقی نمی ماند و اگر سیاره از دوران نوزادی آنجا بوده،نمی توانسته است انبوه گازهای خود را حفظ کند.اما درباره سیاره منظومه HD1887553 چه باید گفت؟

اگر قرار بود این مشتری داغ در فاصله دورتری از ستاره مادر شکل بگیرد،تأثیر گرانشی دو ستاره دیگر بر این بخش دورتر قرص گاز و غبار اطراف ستاره اصلی هرگز اجازه نمی داد سیاره ای با چنین جرمی بوجود آید.دو ستاره دیگر نواحی بیرونی،قرص اطراف همدم خود را چنان پخش می کردند که ماده کافی باقی نمی ماند.

برخی از اخترشناسان بر اساس شبیه سازی های خود تصور می کنند این سیاره در فاصله زیادی از ستاره مادر بوجود آمده است؛شاید در محدوده ی همپوشانی قرص گاز وغبار اطراف ستاره مادربا قرص دوهمدم دیگر.سپس سیاره بخت برگشته همچون توپ بیلیاردی با چوب گرانش سه ستاره منظومه دست به دست شده است و سرانجام در این فاصله کم از ستاره اصلی آرام قرار گرفته است.

 


نوشته شده در چهارشنبه 7 مهر 1389 ساعت 08:36 ب.ظ توسط مریم نظرات | |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت